Zaterdagmorgen is altijd voor de speciale werkjes, allereerst de administratie die van de afgelopen week is blijven liggen, boodschappen doen voor de komende week en stoffen. Het is nog volop droge tijd en overal ligt stof, zelfs in de kasten. Ik heb heel stoer gezegd dat ik me van het stof weinig aan trek en alleen maar op zaterdag morgen met een natte doek over de meubels zal gaan, maar de afgelopen weken heb ik dat toch moeten bijstellen. Alles ziet grijs van het stof, nu ik moet nu toch echt vaker met een natte doek aan de slag. Het stof is een ware plaag, vooral tijdens het reizen. De nieuwe weg is nog steeds niet klaar, dus we moeten iedere dag over zandwegen rijden, bij tijden erg gevaarlijk, want als er een tegenligger passeert zie je echt niets meer. Je kunt dan maar beter even stoppen aan de kant van de weg en wachten tot de stofwolk weggetrokken is, voor je verder gaat. Het stof/zand heeft ook zijn beslag op de auto: de airco doet het niet meer - door het stof, de remmen piepen - door het stof en de achterdeur wil ook al niet meer open zonder dat er eerst water aan te pas komt - door het stof. We niezen en kuchen wat af en soms mopperen we erover, maar terwijl ik dit zit te schrijven is op de tv het nieuws aan de gang en zien we de beelden uit Japan voorbij gaan. Ik schaam me en neem me voor het stof dan maar voor lief te nemen.
De nieuwe verloskamer is klaar. We hebben meteen de hele kliniek maar een nieuw verfje gegeven, alles ziet er nu weer fris en mooi uit. Het verlosbed staat erin, de tafel voor de baby, de babyweegschaal, de kast met de instrumenten, nu is de wacht op de eerste bevalling. We hopen dat dat gauw gaat gebeuren.
De nieuwe tijdelijke verloskamer
